Blog : Franse kinderen góóien niet met eten…..

0
979

Eten en het hele familiegebeuren eromheen is als het ware de heilige koe van de Fransen. Vergelijkbaar met een Nederlander die trots is op zijn bak-, motor- of kinderfiets met zijwieltjes en zich ook haast geen leven zonder kan voorstellen!

En daarnaast raakt een Fransman er -het liefst met volle mond- niet over uitgepraat, een beetje zoals een Nederlander eindeloos kan dooremmeren over het weer van gisteren, eergisteren en de komende dagen..

Kortom tijd om eens een blog te wijden aan dit stokpaardje in onze Frans Nederlandse familie.

Dan heb ik het niet over borstvoeding, hetgene voor iedereen een heel persoonlijke keuze (soms niet eens) is. Het is een heel bijzonder en natuurlijk proces, maar er wordt naar mijn mening in Engeland overdreven positief over gedaan. Je bent zowat een misdadiger als je je baby niet borstvoedt. Deskundigen zweren daarbij dat afweersysteem van met de borstgevoede baby’s veel beter zou zijn.

Daarentegen heerst er binnen mijn Franse schoonfamilie meer een doorgeslagen negatieve sfeer over dit noodzakelijk kwaad met een jouw kleine handenbindertje. Gezien eerder als onsexy, boers en goedkoop, dan het beste van moeder natuur.

Werkende moeders hebben weinig keus of ze moeten hun melk afkolven in een onflatteus klein peeskamertje op hun werk en maar hopen dat niet een van de collega’s de zwoegend bij elkaar gepompte melk niet plompverloren vanuit de bedrijfskoelkast in zijn koffie giet.
Niet werkende, borstvoedende moeders hebben vaker slapenloze nachten en genante vertoningen als je kwiek rennende peuter plotseling ongegeneerd ‘en publiek’ naar je borsten grijpt: “Mama ik heb dorst”

Hetgene in de hitte van de strijd met dilemma’s nog wel eens vergeten wordt is dat de fysieke en psychologische Binding met de baby (met of zonder borst te bewerkstelligen) en voldoende Gewichtstoename van je kindje (wegen of afmeten van kind of melk) de allerbelangrijkste factoren zijn.

Uiteindelijk is mijn nimmer zieke handenbindende Ugo net zo gelukkig als zijn onafhankelijke snottebel prinsjes Oscar & Alexi!

Direct volgend op de strijd van de borstvoedingsmaffia is de keuze wanneer je nou vast voedsel introduceert.

Zoals je begrijpt staan de Fransen voorop om een zo’n bijna foetus achtige baby, die nauwelijks zijn hoofd rechtop kan houden vol te proppen met allerlei vooral biologisch en gevarieerd lekkers. Niet in de laatste plaats gemotiveerd door een soort compensatiedrang, waar het hun nalatige borstvoedingscapacitieten te wensen overlaat.

Fabrikanten adverteren met vanaf 4 maanden, maar die vlieger gaat niet op als je premature baby’s hebt. Bovendien spugen of braken de baby’s van deze leeftijd vaker bij het voeren van papjes of soepjes. En kijk al helemaal uit bij allerlei zogenaamde babyproof koekjes, want verslikken of erger komt frequenter voor totdat je kind tanden krijgt.
Persoonlijke ervaring leert dat borstgevoede baby’s doorgaans pas later interesse krijgen in vast voedsel. Rond de tijd dat ze tanden krijgen gemiddeld tussen de 8-10maanden. Dit is meestal voor de voedende moeder ook wel een teken aan de wand (of een tandafdruk op je tepel).

Baby’s die gevoed zijn met de fles tonen eerder interesse in voedsel, in mijn omgeving rond 6 maanden. Maar zij blijven vaker hangen bij de moesjes, potjes en papjes alvorens ze de klaar zijn voor het grove werk.

Ook hier weer slaan veel ouders wat de essentie betreft eten de plank totaal mis. Het gaat er niet zozeer om wat of hoeveel eten deze baby’s eten, maar het oefenen met kauwen en slikken. Bovendien is de belangrijkste boodschap die je je baby wilt meegeven: Eten in een feest! Dus als het eten eerder op een dramaserie dan een kinderfeestje lijkt, stop ermee! En morgen: “Nieuwe ronde, nieuwe kansen!”

Tussen hun eerste en tweede verjaardag wil het grootste deel van de dreumessen het vooral allemaal helemaal zelf doen..

Dit levert nog wel eens hilarische situatie’s op fruitsalades die eindigen als gezichtsmasker. Bonen, soepstengels en frietjes klem in hun (of broers) neus.

Ook toen anderhalf jarige Alexi twee keer zelf met een lepel pasta in tomatensaus uit de Olvaritpot had geschept en opgegeten, draaide ik me al prijzend 2 seconden om en boemmm! Pot langs de muur omhoog, brak zijn val op de stoelpoot en besmeurde verder op het tapijt.. Terwijl de lepel ergens tussen lippen en trui van de verbaasd grinnikende Alexi was blijven hangen. Niets aan de hand, opperde ik monter, gewoon pot weer oppakken en dooreten. Ondertussen gebaarde Oscar hevig dat hij zijn speelgoedauto terug wilde.. Die had hij experimenteer in zijn broer’s Olvaritpot gepropt . We zijn er dus nog niet helemaal, maar elke dag een stapje verder. En dat gooien met eten, misschien geldt dat niet voor half Franse kinderen mmm. Food for thought.

Rond hun tweede verjaardag vinden de peuters het woord Nee uit dus ook tijdens etenstijd. En al spreken ze het lang niet allemaal zo luid en duidelijk uit. Het bord eten wordt steeds vindingrijker genegeerd, afleidingsmanoeuvres zoals precies om 18u s’avonds moet de puzzel van 50 stukjes plotseling met grote precisie in elkaar worden gezet, zijn aan de orde van de dag. Ook wordt het bord zonder blikken of blozen aan de kant geschoven of de tweejarige is met geen man en macht op zijn eetstoel eetstoel te installeren.

Dan zijn er nog de rasfijnproevers zoals mijn oudste zoon Ugo, die je geduld tot het gaatje beproeven en het eten eerst besnuffelen, 3 keer ronddraaien, verpulveren en daarna als je geluk hebt in hun mond stoppen. Meestal ga ik even naar toilet tijdens dit ritueel om bij terugkomst uit te vinden dat hij of wel alles met twee handen tegelijk naar binnen aan het proppen is of wel aaan de kant heeft geschoven.
Nee góóien met eten doen die kids van mij nog steeds niet nee….

starveYou don t want to eat? Then STARVE!!!! Geeft volkomen het sentiment aan nadat je zwetend in no time een uitgebalanceerde, hapklare maaltijd aan je kleine smurf heb voorgeschoteld.. Zoals dat in Disneyfilms zo toepasselijk wordt voorgedaan. aha de Disneyfilm is de Dader van de eetellende? Nee, hier staan alle schermen, 6 urige autoritten uitgezonderd, op uit of tijdelijk “out of service” : bekende en geheel geaccepteerde term hier in Engeland dagelijkse kost bij liften, bussen, pinautomaten en koffiemachines.

#Maar bij sommige kids werkt het om ze voor een beeldscherm te zetten en hun mond dan werktuigelijk open gaat..
Bedenk je wel dat de lust naar eten eerder voorbij gaat dan de drang naar het hangen voor de buis. (Die bij sommigen nooit helemaal overgaat, knipoog naar mijn eigen volwassen tv junkie)

#Geen tussendoortjes tussen 16-18u dit bederft de eetlust. Drinken kan wel, mits weinig suikerhoudende dranken.

#Lekker toetje in het verschiet… Nog niet tonen, wel beloven bij voldoende eetprestatie’s. Voet bij stuk houden en gewoon dessert, maar geen extra lekkers geven bij matig gedrag.

#Eten met andere kinderen tegelijk. Mijn tweeling stopt elkaar genoegelijk eten in de mond, precies dezelfde soepstengel willen ze uit mama’s handen ironisch genoeg niet eten. Nou, moe?!

#Door ander iemand laten voeden. Mijn babysitter krijgt ze vaak wel aan het eten… Zelfde kost ander uitzicht!

#Verandering van spijs doet eten. Zo ook andere vorm van pasta, ander soort bord met vakjes werkt bij kinderen en volwassenen ook.

#Zelf laten koken… Nu zie je waarschijnlijk meteen een bomontploffing in de keuken voor je, zonder dat er ook maar een hap is gegeten..

Maar als je het gestructureerd aanpakt en klein begint -niet meteen het Kerstmenu- bijvoorbeeld een pizza versieren of koekjes of cakes bakken en decoreren. Weinig kans dat dit baksel in ieder geval door de lucht slingerd na alle moeite die ze ervoor hebben gedaan. En vooral ook het geduld leren hebben om het niet tijdens het koken op te eten..
Voor meer inspiratie lees ook het vermakelijk geschreven “Franse kinderen gooien niet met eten” door Pamela Druckerman
En ook al smaakt het de eerste keer nog niet zo goed of juist naar meer, er is altijd wel aanleiding het nog eens te herhalen… Dit magische koekje van geheel eigen deeg!

Bon apétit!

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here