Blog : Meertalig talent.

0
1172

‘Mama, de children mochten niet meer in de playground spelen en Freddie was heel naughty vandaag’. Tsja… Op de langere termijn denk ik echt dat het een hele waardevolle eigenschap zal zijn voor mijn kinderen, hun tweetaligheid, maar soms vraag ik me af of we het wel goed aanpakken. Mijn man en ik zijn allebei Nederlands en thuis praten we vanzelfsprekend altijd Nederlands. Tenzij er Engelse vrienden zijn of als het het makkelijker en sneller gaat in het Engels:

Ik: ‘D, weet jij waar mijn running gear ligt?’
Echtgenoot: ‘Geen idee. Misschien bij mijn bike equipment?’.

Onze zoon heeft het dus niet van een vreemde. Zijn kleine zusje is in veel opzichter sneller met alles dan haar broer. Ze babbelt in ieder geval al een stuk meer in beide talen dan hij op haar leeftijd deed maar het leven is natuurlijk een stuk makkelijker als je iemand hebt van wie je kunt afkijken. Het gevolg is dat ze een tijdje geleden bijvoorbeeld de hele dag in een deuropening gingen staan met hun armen en benen wijd en vervolgens heel hard: ‘Stop it’s closed!’ riepen – iets dat de oudste blijkbaar net op school had geleerd. Als ik dan met mijn armen vol wasgoed of vieze borden ongeduldig in het Nederlands vroeg of ‘it’ ook ‘open’ ging luidde het antwoord: ‘ja hoor, there you go’. Hoewel wij het echt puur Nederlands proberen te houden slaat dat dus nog niet helemaal aan bij de kinderen. Ik vraag me soms wel af of we onnodige spraakverwarring creëren.

De kleinste gaat sinds vorige maand nu ook een paar ochtenden per week naar een lokale crèche . Dit is voor het eerst voor haar dat ze zich in een volledig engels-sprekende omgeving bevindt maar ze geniet met volle teugen en lijkt zich prima aan te passen. Totdat ik haar eind vorige week weer had afgezet en haar begeleidster me vertelde dat ze wat problemen met haar hadden ondervonden. Mijn hart klopte in mijn keel: Was ze gemeen tegen andere kinderen? Of wilde juist niemand met haar spelen? Nee. Het ging om iets totaal anders. ‘We hebben gemerkt dat als we haar vragen haar jas aan te doen, ze niet lijkt te begrijpen wat we bedoelen. Nu denken we dat ze misschien het engelse woord ‘coat’ niet kent of zou het mogelijk zijn dat ze gehoorproblemen heeft?’

Gehoorproblemen? Mijn dochter is tweeënhalf en heeft tot 3 weken geleden nog nooit echt Engels hoeven spreken. Bovendien ken ik geen enkel kind van twee dat zijn eigen jas zelf aantrekt. Oostindisch doof? Jazeker, daar kan ik genoeg voorbeelden van geven. Maar om het toch even te testen heb ik thuis haar jasje in de gang gelegd en haar heel zachtjes in het Engels gevraagd om hem op te halen. Dat ging zonder enig probleem. Vandaar dat ze sinds deze week op de wachtlijst van een andere crèche staat. Nou ja, dat klinkt misschien een beetje rigoreus maar ik vond het er toch al niet zo leuk en dit was de druppel. Enig begrip van tweetaligheid moet er toch wel zijn bij een crèche medewerkster lijkt me, helemaal in een stad als Londen.

Maar het geeft wel aan dat het opgroeien met twee verschillende talen voor verwarring kan zorgen, bij zowel het kind als bij haar omgeving. En om er zeker van te zijn dat ik mijn kinderen een gunst doe en ze niet juist voor hun leven beschadig heb ik het fenomeen tweetaligheid maar eens gegoogled. Dat levert interessante informatie op:

  • Omdat bij tweetalige kinderen vaak een taal iets minder aanwezig is, zoals het Nederlands voor mijn zoon, leren ze bijvoorbeeld de uitzonderingen op de regels minder snel. Dat verklaart dus waarom hij onder andere ‘pasta heeft ge-eet’ op school maar wel weet hoe hij dat in correct Engels moet zeggen.
  • Ook kan het zijn dat tweetalige kinderen langer doen om op een woord te komen aangezien ze continu met twee verschillende vocabulaires werken en dus eerst de taal moeten kiezen voordat ze het woord uit hun geheugen kunnen ophalen. Ik kan je vertellen dat dit helemaal van toepassing is op mezelf:

Ik: ‘D, kan je even dat ene ding uit de kast pakken? Je weet wel, in dat rechter uh schuifding, uh la, vlak naast dat andere dingetje?’
Echtgenoot: ‘HUH???’

Mega opluchting zeg! Ik ben niet verstrooid of chronisch vermoeid, ik lijd gewoon ook aan meertaligheid.

Mijn zoon lijkt het dus eerder zo efficient mogelijk te houden en kiest gewoon het woord dat het eerst bij hem opkomt: de children mochten niet in de playground spelen. Toen hij net op de crèche was begonnen leverde dat soms ook nog wel eens geestige misverstanden op. Terwijl ik hem ’s middags een keer ophaalde vertelde zijn juf me in geuren en kleuren hoe hij lief hij was geweest en blijkbaar de hele tijd bij zijn vriendje Otto wilde zijn. Het lievelingsspeelgoed van onze zoon is (zoals bij de meeste andere jongetjes) een ootoo, en daar wilde hij inderdaad de hele tijd mee spelen. En hoewel hij het goed kon vinden met Otto denk ik toch echt dat het een auto moet zijn geweest waar hij steeds om vroeg. Het werkte in dit geval dus behoorlijk in zijn voordeel dat de leraressen geen Nederlands spraken en we hebben het ook maar niet uitgelegd.

  • Dan is er nog een studie die suggereert dat ‘het goed beheersen van twee talen veel voordelen kan hebben. Bijvoorbeeld dat tweetaligen vaak flexibeler en creatiever zijn in hun manier van denken dan eentaligen.’
  • En als laatste blijkt ook nog dat dat tweetaligen later dement lijken te worden dan eentaligen.

Ik kan ik dus eigenlijk alleen maar concluderen dat, hoewel het nu misschien allemaal wat verwarrend kan zijn, onze tweetalige opvoeding van de kindjes alleen maar nuttig en voordelig kan zijn in de toekomst.

Bovendien is het af en toe behoorlijk handig als geheimtaal. Mijn man en ik kunnen ongegeneerd over alles praten, mensen uitlachen of ruziemaken als we hier in de metro zitten of uit eten zijn. Als we bij vrienden zijn en mijn zoontje roept dat hij NU naar huis wil omdat hij het er niet leuk vindt, kan ik altijd nog zeggen dat hij honger heeft en of de gastvrouw misschien iets te eten voor hem heeft. Het kan bij bevriende Nederlanders daarentegen voor gênante momenten zorgen aangezien hij zich nog niet helemaal realiseert wie hem wel of niet kan verstaan als hij zijn ongenoegen uit. Misschien wordt het tijd voor een derde taal? Ik zal het eens even gaan googlen…..

Bronnen:

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here