Blog : Nieuwe blogster, Nancy

0
1024

Mijn naam is Nancy Donn Brouwers, 34 jaar en gelukkig getrouwd met een South African / Engelsman (yep…ik heb het getroffen!) een perfecte mix van Engelse hoffelijkheid en het charisma van een Zuid Afrikaan….jackpot!

We wonen inmiddels alweer 6 jaar in London. In een prachtige wijk en een balgooi van London City. Wat een prachtige stad!  

Ook ben ik een zeer trotse moeder (cliché maar zo waar!!) van Ethan James Donn (3 jaar)  en probeer altijd een goede balans te vinden tussen moeder zijn, mijn studie, mijn carriere in HR en uiteraard een goede vrouw te zijn!!! En ja….dat is hectisch af en toe maar het gaat me goed af (otherwise check with my husband he might tell you otherwise)  

 Mijn eerste interview in London. Zes jaar geleden. Een groot internationaal bedrijf, grote moderne vergaderkamers, man en vrouw in een chique pak en bijna iedereen met een Costa Coffee op zijn/haar bureau of in de hand.  Zittend, staand,  aan de telefoon, in een vergadering of gewoon aan het werken achter de computer. Ik kon de Londonse vibe zelfs op 8 etages hoog voelen met een fenomenaal uitzicht op “The Gherkin” en een verrassend strakke inrichting. Daar zat ik dan, een redelijk jonge meid uit een klein dorp in Nederland verhuisd naar een bruisende wereldstad. Wat wist ik nou? Wat deed ik hier? Ik probeerde mijn zenuwen onder controle te houden. Ik was eigenlijk redelijk mezelf en relaxed als ik er nu op terugkijk. Todat de betreffende vrouw binnenkwam die mij zou gaan interviewen. Ze zag er, zoals verwacht, zakelijk en ontzettend formeel uit. Een zachte stem en totaal geen emotie. Yikes!!  Niet bepaald Hollands dus.  De eerste 5 minuten waren al een complete cultuurshock voor mij en het gesprek moest nog beginnen! Zo….vroeg ze met een ijzige blik…”wie is Nancy?” Tja….dit dorpsmeisje moest even goed opwarmen en de vrouw aftasten om het “Londonse spel” goed mee te kunnen spelen. Maar het gesprek kwam goed op gang en na een aantal minuten voelde ik me al redelijk thuis en wist ik haar gedrag goed te kopiëren. Ik had het spel gewonnen. Checkmate!

Een maandje later zat ik achter “mijn computer” met uitkijk over de prachtige stad, een pak aan, en een Costa coffee op mijn bureau. Mijn eerste baan in de City! Wat een high-speed op die kantoren. Ik moest ontzettend wennen aan de “gas erop” mentaliteit.  De vibe was overweldigend maar tegelijkertijd ontzettend gaaf. Kom maar op! dacht ik bij mezelf….deze nuchtere Hollandse dame “will go with the flow”.  Sommige werknemers werkten zelfs tot s’avonds laat. Dat waren dan meestal ook de werknemers die in vette mercedessen voor de deur geparkeerd stonden en pakken van 1000 pond droegen.  Verschil moet er zijn. Laat mij maar op mijn Hollandse fiets in een H&M outfit naar het station fietsen, de underground pakken en lekker om 6 uur mijn computer afsluiten. (you can take the girl out of Holland but you can’t take Holland out of the girl) dat was trouwens een zin die ik regelmatig moest gebruiken als ik iets “te direct” was tegen een collega waar ze niet bepaald gewend aan zijn in Engeland. Als gevolg hiervan was directheid en spontaniteit voortaan ver te zoeken bij mij (alleen maar tijdens de werkuren ..mijn man geniet er namelijk nog volop van vandaar zijn grijze haren!!) Mijn ervaring? London is een topstad daar is geen twijfel over mogelijk.

Zes jaar later en zes jaar wijzer…. alles op een iets lager pitje (maar nog wel regelmatig een Londonse cocktail!!) ….inmiddels werk ik niet meer in de City maar in een kleiner Engelse “town” met 10 minuten reistijd. Ik vind het een heerlijke combinatie. Geen uitzicht meer op The Gherkin maar wel nog steeds een Costa coffee op mijn bureau en daarnaast een foto van mijn prachtig zoontje Ethan……

PS: “London is always a bloody good plan even if it’s raining cats and dogs!”

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here