Blog : Scheiden = lijden

0
1509

Sinds het jaar 2009 zit er een stijgende lijn in het aantal echtscheidingen. Gaven 6 jaar geleden nog 30.779 echtparen de brui aan hun huwelijk, in 2013 waren dat er 33.636. En om het even te vergelijken, in het jaar1950 waren dit maar 6.462 echtparen.

Ondanks dat ik nooit getrouwd ben geweest met de vader van mijn zoontje zie ik dit wel als een scheiding. Omdat we niet getrouwd zijn en er niks van die aard op een papiertje geschreven staat zijn de gevolgen er voor mijn zoontje niet anders om.

Ik zal een aantal van de gevolgen van een scheiding voor kinderen even op een rijtje zetten:

4-6 jaar
*Legt de schuld van de scheiding bij zichzelf
*Interpreteert het vertrek van een ouder als een persoonlijke afwijzing
*Is bang om zijn andere ouder ook te verliezen
*Vertoont regressie (terugval) verschijnselen
*Valt vooral terug op fantasie en magisch denken
*Heeft veel vragen over de toekomst

6-9 jaar
*Kind maakt zich zorgen om ouder(s), gaat ouder tevreden stellen en zich aanpassen
*Identificatie met de ouder die het meest slachtoffer van de situatie is of met degene bij wie ze inwonend zijn
*Risico op slechte schoolprestaties als gevolg van het basale leerproces
*Eventueel schoolwisseling door echtscheiding/verhuizing
*Stoppen met deelname aan clubs of hobby’s

9-12 jaar
*Zoekt compensatie buiten het gezin
*Verdriet en onbegrip omdat andere gezinnen nog wel intact zijn
*Kan scheiding rationeel wel begrijpen, maar emotioneel nog niet verwerken
*Verliest in geval van verhuizing vaste vriendjes

Daarnaast kan er nog onderscheid gemaakt worden tussen de korte termijn en lange termijn gevolgen.

Gevolgen op korte termijn zijn onder andere: verminderde prestaties op school, opstandigheid, problemen met de omgang met vriendjes of vriendinnetjes, lichamelijke klachten (hoofdpijn; buikpijn), depressie, terugvallen in ontwikkeling d.w.z. zich jonger gedragen dan de leeftijd van andere kinderen, in tegenstelling, sommige gedragen zich juist als kleine volwassenen.
Op de lange termijn vertonen kinderen van gescheiden ouders vaak meer gezondheidsproblemen, verminderd gevoel van eigenwaarde, meer relatieproblemen, minder huwelijkskwaliteit, en meer riskante leefgewoonten (zoals alcohol- of drugsgebruik) dan normaal.

In dat laatste herken ik mezelf heel erg, dat gevoel van een verminderde eigenwaarde en meer relatieproblemen, zo ben ik absoluut niet de makkelijkste om mee te leven. Als iets even niet lekker loopt wijt ik het in de meeste situaties aan mijn relatie of partner, terwijl het de meeste tijd gewoon aan mezelf ligt. En ben ik geneigd om om het minste of geringste een koffer te pakken en te stoppen met de relatie.(Sorry lieverd) Aangezien ik zelf ook uit een gezin kom met ouders die er in mijn ogen toch wel een vechtscheiding van hebben gemaakt, is mijn gedrag wellicht te verklaren.

Waar ik eigenlijk heen wil met mijn blog:

punt 1; ik vind dat mensen tegenwoordig te snel scheiden, of liever gezegd, te snel in het huwelijksbootje stappen dan wel te snel aan kinderen beginnen. Helemaal oke als je smoorverliefd bent hoor maar leer elkaar eerst eens wat beter kennen, ook na die verliefdheidsfase. Stel jezelf en elkaar de vraag of je echt wel toe bent aan kinderen, of je juist met diegene kinderen wil hebben, bespreek goed hoe je je kindje op wil voeden, zijn hier verschillen? Maak ze bespreekbaar.
Geloof me ik oordeel over niemand, ik ben zelf ook veel te vroeg in de relatie zwanger geworden van mijn ex. Het is puur als waarschuwing en advies bedoelt!

TIP! Lees ook even deze open brief 

Ongeacht of je nu wel of niet getrouwd of gescheiden bent, elke scheiding brengt ellende met zich mee. Op het eerste oog misschien niet gelijk voor de ouders maar zeker wel voor de kinderen. Denk daar dus eerst goed over na!

Punt 2; ik vind dat ouders die gescheiden zijn ten alle tijden hun kinderen op de eerste plaats moeten zetten! Is 1 van de ouders vreemd gegaan? Heeft 1 van de ouders last van losse handjes? Kan je elkaars bloed wel drinken? Wat de reden ook is, laat dit nooit en te nimmer merken aan je kinderen. De kinderen horen onder geen beding tussen de ouders te moeten kiezen of tussen de ouders in komen te staan. Praat dan ook met geen kwaad woord over de andere ouder waar je kinderen bij zijn. Bespreek dit met je nieuwe partner, vriendin, of familielid op het moment dat je kinderen niet in de buurt zijn!

Anders zouden je kinderen wel eens een ouderverstotingssyndroom kunnen krijgen, ook wel PAS (Parental Alienation Syndrome) genoemd.

Kinderen met PAS worden gedwongen om tegen de andere ouder te kiezen. Dit proces wordt aangemoedigd en in stand gehouden door de ouder bij wie ze wonen. Dit gebeurt bij 9 van de 10 (v)echtscheidingen!

Een echtscheiding hoeft niet uit te lopen op een vechtscheiding. Schakel bijvoorbeeld een mediator in als je er samen echt niet uit komt.

Het is niet de scheiding zelf die kinderen problemen bezorgt, maar de manier waarop de ouders met elkaar en de kinderen omgaan en de kwaliteit van de opvoeding na de scheiding!

Zijn jouw ouders gescheiden? Merk je daar op dit moment in je leven nog iets van? Ben je zelf een helft van een gescheiden ouder? Merk je de gevolgen hiervan aan je kindje?

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here