Blog : Het leed dat GGZ heet

0
1069
Het leed dat ggz heet
Het leed dat ggz heet

In mijn vorige blog schreef ik dat ik toen mijn zoontje 10 maanden oud was naar de huisarts ben gegaan met depressieve klachten. Een postnatale depressie kwam daar uit.Nu ruim acht maanden later is mijn behandeling nog steeds niet begonnen.

Zoals gewoonlijk begint zo’n traject met intake gesprekken, een hoop intake gesprekken. Allereerst met mijn contactpersoon bij wie ik mijn verhaal mocht doen en om de 2 weken bij terecht kon om even stoom te blazen.

Ik werd doorgestuurd naar een psycholoog om daar ook mijn verhaal te vertellen. Een uur heb ik met haar aan een bureau gezeten en dat hele uur kon ik geen emotie van haar gezicht aflezen, zo kil. Ik vond het dan ook geen probleem dat ze vlak na ons gesprek met pensioen ging.

Dit keer was het de beurt aan een psychiater om wederom mijn verhaal te vertellen. Fijne man maar het bleef bij die ene keer. Ook heb ik nog een intakegesprek gevoerd met een medisch verpleegkundige om vast te stellen of ik medicijnen nodig had. Dus moest weer mijn verhaal vertellen.

Na al die gesprekken waar in ik steeds hetzelfde verhaal moest vertellen en dus weinig voortgang boekte kwam er eindelijk schot in de zaak! Ik werd gebeld door mijn contactpersoon voor een afspraak om naar geschikte behandelingen te kijken.

Na een goed gesprek en wat wikken en wegen heb ik besloten schema-therapie te willen volgen. Sinds de geboorte van Joshua komt mijn eigen verleden met alles wat er is gebeurd erg naar de voorgrond en zo ook de valkuilen die ik door de jaren heen mezelf heb aangeleerd als beschermfactor. Nu is het geen beschermfactor meer maar een belemmering in mijn dagelijk leven.

Schema-therapie helpt om op de juiste manier om te leren gaan met die valkuilen. Het contact met mijn contactpersoon was hierbij ook ten einde gekomen aangezien ik werd overgedragen aan mijn behandelaar.

Na een tijdje kreeg ik een behandelaar aangewezen en het klikte erg goed met haar, direct was ik op mijn gemak en zaten we op één lijn.

Wij hebben twee gesprekken gevoerd. De eerste was, hoe kan het ook anders een intakegesprek. Ik kreeg vragenlijsten mee die ik thuis moest invullen en bij onze volgende afspraak moest inleveren. Die vragenlijsten waren alles behalve leuk. Mijn verleden kwam nog dichterbij!

Bij de 2de afspraak de vragenlijsten ingeleverd en dat was de laatste keer dat ik haar heb gezien. Een paar dagen voor onze 3de afspraak werd ik gebelt door de receptie dat zij wegens omstandigheden niet in staat was om te werken en onze afspraak dus werd afgezegt. Het was niet zeker hoe lang ze weg bleef dus zodra ze weer aanwezig zou zijn kreeg ik een belletje.

Drie maanden heeft het geduurd. Lag ook deels aan mij omdat het mij in die maanden ook wel redelijk goed afging dus ik bleef wachten op dat belletje. Tot het moment dat het weer bergafwaarts ging met mij besloot ik te bellen. Het was nog steeds niet zeker wanneer ze weer terug zou komen dus ik werd doorverwezen naar haar vervanger.

Ik kwam bij een man terecht waar mee ik totaal geen klik had. Hij begreep totaal niet wat mijn probleem was. Daar buiten om waren ze mijn vragenlijsten kwijt, heel fijn! Maar die doken gelukkig een paar dagen later weer op. Deze vragen werden gescoord door een vrouw met wie ik een paar weken later een gesprek kreeg.

Dat was een vreemd maar ook een heel prettig gesprek na al die tijd van vertellen wat mijn probleem nou is en hoe ik in elkaar steek deed nu deze vreemde vrouw het voor me. Daar stond het, op een A’4tje wie ik ben en wat mijn problemen zijn.
Het enige wat ik kon zeggen was “dat klopt”. Heftig was het ook om zwart op wit even jouw problemen en gemis in handen te krijgen. Een flinke eye opener!

Maar goed om niet verder af te dwalen. Met die man heb ik ook 2 gesprekken gehad en is het voor mij heel duidelijk dat hij niet mijn vervangend behandelaar kan zijn. Hij begrijpt dit en hij gaat nu voor mij opzoek naar een geschikte vervanger.

Waarschijnlijk kan ik niet bij GGZ blijven en wordt ik doorgestuurd naar een hele nieuwe instelling waar ze ook schema-therapie aanbieden. Tot nu toe laat dat nog op zich wachten. Ik wordt denk ik maar een keertje goed boos daar bereik je vaak meer mee.

Wordt vervolgd..

Sabine

LAAT EEN REACTIE ACHTER

Please enter your comment!
Please enter your name here